تاریخ امروزآبان 5, 1399

آیا واقعا فرزند خود را می‌شناسید؟

شاید زیاد نباشه تعداد پدر و مادرهایی که برای تربیت فرزند خودشون فقط به بعد جسمی اون توجه دارن و به طور کلی از رشد و پروش روح فرزند خودشون غافل هستند. در صورتی که پرورش و تربیت روح در اولویت قرار داره.

متن ویدئو:

یکی از علمای علم تربیت جمله جالب و پر ارزشی داره. ایشون میگه اگر کسی بتواند در انسان شناسی صاحب تشخیص بشه حتما در امر تربیت صاحب ذوق و سلیقه میشه.

روی صحبت ما با پدرها و مادرهاست. اگر شما انسان شناس‌های قهاری بشید حتما در تربیت فرزند موفق میشید.

اینجا منظور از انسان شناسی یعنی فرزند شناسی، یعنی شما می‌تونید ویژگی‌های فرزندتون رو تشخیص بدید یا نه.

جمله دیگه‌ای نقل بکنم از یکی از بزرگان علم تربیت. اون میگه انسان شناسی یعنی اسلام شناسی و اسلام شناسی یعنی انسان شناسی.

فضیلت ما در دین این هست که انسان رو خوب می‌تونیم بشناسیم. بنابراین وقتی شما انسان رو درست شناختید می‌تونید برای او لباس اندازه‌ای رو سایز بکنید.

حالا صحبت راجع به فرزند هست. شما چقدر می‌تونید از روحیات فرزندتون خبر بگیرید؟ اصلا شما مطلع هستید که فرزند ترکیبی هست از جسم و روح؟ آیا شما به این باور رسیدید که جسم مرکبی است برای روح؟ و شما باید یه سرمایه گذاری ویژه‌ای راجع به روح و معنویت بچه‌ها بکنید.

از این جمله یک نکته‌ای رو استخراج می‌کنیم. ما در تربیت باید تمرکزمون رو بر مسائل درونی فرزند بگذاریم نه مسائل بیرونی. خیلی وقت‌ها ما در تربیت تمرکزمون رو بر بازسازی محیط قرار میدیم اما غفلت می‌کنیم که اصل ماجرا ما فی الضمیر فرزند هست. ما باید برای درون فرزندمون سرمایه گذاری بکنیم اون وقت مطمئن باشید هیچگونه از شرایط بیرونی نمی‌تونه در مسیر تربیت فرزند اختلال یا اخلال ایجاد بکنه. بنابراین ما ناچاریم و بایستی برسیم به حوزه انسان شناسی صحیح یعنی فرزندشناسی درست.

پس یادمون باشه توجه به پرورش روح و ظریفیت درونی فرزند برای پدر و مادر ضروریه و والدین اصلا نباید این موضوع رو یک مسئله بی اهمیت قلمداد کنن و به راحتی از کنار اون عبور کنند.

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *