تاریخ امروزآذر 7, 1400

راهکارهای عملی برای بهبود رابطه والدین و فرزندان

شاید بتوان گفت که به اکثر ما از کودکی یاد ندادند که با احساس خشم خودمان باید چه کار کنیم. معمولا مواقعی که خشمگین می‌شدیم، سراسر احساس گناه می‌کردیم چون وقتی که آن را بروز می‌دادیم با واکنش‌های خوبی روبرو نمی‌شدیم.

الان هم که پدر یا مادر شدیم، احساس می‌کنیم نباید خشمگین شویم و احساس می‌کنیم که خشک یک هیجان منفی و بدی است. یعنی اگر من به عنوان یک مادر یا پدر خشمگین باشم یک مادر یا یک پدر بد به حساب می‌روم در صورتی که خشم هم مانند سایر هیجاناتی است که ما داریم مثل شادی، احساس غرور، ترس که ما آن‌ها را می‌پذیریم و از وجودشان خوشحال هستیم باید خشم را هم مانند سایر هیجانات دیگر بپذیریم  و بدانیم خشم در وجود ما انسا‌ن‌ها هست و نمی‌توانیم آن را انکار کنیم.

در واقع خشم مانند یک سرماخوردگی معمولی است که همیشه وجود دارد و هیچوقت از بین نمی‌رود. شاید خیلی وقت‌ها برای ما پیش آمده که به عنوان یک مادر یا پدر از فرزندانمان خشمگین شدیم و یک حرفی را به آن‌ها زده باشیم اما بعد از آن تصمیم می‌گیریم که دیگر این کار را نکنیم و احساس گناه می2کنیم که من نباید این حرف را می‌زدم و من نباید این کار را انجام می‌دادم و اینکه بچه من گناه داشت و این احساس گناه در ذهن ما مدام تکرار می‌شود و تصمیم می‌گیریم که دیگر خشمگین نشویم.

اما این تصمیم، تصمیمی است که هیچ فایده‌ای برای ما ندارد. زیرا ما نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم و خشم را از خودمان دور کنیم. پس بهترین کار این است که آن را بپذیریم و از آن آگاه باشیم و یاد بگیریم چطور آن را بروز دهیم.

زمانی که به عنوان یک والد خشم خود را می‌پذیریم و از آن آگاهی داریم، می‌توانیم خیلی راحت‌تر خشم خود را بروز دهیم. البته راه‌هایی هم که به وسیله آن خشم خود را نشان می‌دهیم خیلی اهمیت دارد.

خیلی وقت‌ها ما می‌گوییم که “نباید مداوا بدتر از بیماری باشد”. یعنی که وقت‌هایی برای ما پیش می‌آید که ممکن است از دست فرزند خود عصبانی باشیم و فرزند ما در جمع دوستانش باشد، این زمان به هیچ عنوان زمان مناسبی نیست که ما بخواهیم خشم خود را بروز بدهیم و بر سر فرزند خود داد بزنیم چون که این کار باعث می‌شود تا کودک بدتر لجبازی و نافرمانی کند و آن کاری را که ما توقع داشتیم انجام ندهد و یک دیالوگ منفی بین ما شکل بگیرد. مهم است که ما بدانیم سه اصل وجود دارد که ما باید آن‌ها را بپذیریم.

اولین اصل این است که بدانیم فرزندان می‌توانند پدر و مادر را خشمگین کنند.

دومین اصل این است که ما می‌توانیم از خشم خود استفاده بکنیم و آن را نشان دهیم و احساس شرمساری یا احساس گناه نداشته باشیم.

اصل سوم این است که ما می‌توانیم خشم خود را به شیوه مناسب ابراز کنیم و این ابراز نباید به حرمت و شخصیت کودک لطمه‌ای وارد کند.

خب! حالا وقتی که ما عصبانی شدیم چگونه می‌توانیم خشم خود را نشان و بروز دهیم؟ چطور خشم خود را به شیوه مناسبی بروز دهیم که به شخصیت کودک آسیب وارد نشود؟

اولین نکته این است که ما یادمان باشد وقتی احساس خشم و عصبانیت داریم، این حس را به زبان ساده بیان کنیم و به فرزندمان بگوییم که من احساس ناراحتی می‌کنم، من احساس آزردگی می‌کنم و در مرحله دوم این شدت هیجان و خشم خود را با شدت بیشتری نشان می‌دهیم و مثلا می‌گوییم: “انقدر خشمگینم که دارم از کوره در میرم” یا “انقدر خشمگینم که احساس میکنم الان یه کاری انجام میدم”.

معمولا وقتی بچه‌ها احساسات و هیجانات ما را می‌شنوند و از آن خبردار می‌شوند، از آن کاری که انجام می‌دادند صرف نظر می‌کنند و دیگر آن کار را انجام نمی‌دهند. اما اگر وارد مرحله بعد شدیم باید علت خشم خود را به فرزندمان بگوییم. مثلا بگوییم: ” من خیلی عصبانی میشم وقتی می‌بینم وسایلت رو در پذیرایی پخش میکنی و آن‌ها رو جمع نمیکنی، انقدر خشمگین میشم که دلم میخواد همه آن‌ها رو از پنجره بیرون بریزم”

به این صورت ما به فرزند خود یاد دادیم که تو هم می‌توانی خشم خود را بیان کنی و آن را بپذیری و هم اینکه کانال‌های مناسب ابراز خشم را به او یاد دادیم. پس بهتر است که هیچوقت هیچ هیجانی را در خودمان یا فرزندانمان سرکوب نکنیم بلکه بهتر است به دنبال راه‌های مناسبی برای ابراز آن باشیم.

جمع بندی:

*خشم را هم مانند سایر هیجانات بپذیرید.

*سه اصل را در نظر داشته باشید:

  1. فرزندان هم ما را خشمگین می‌کنند.
  2. می‌توانیم بدون احساس گناه خشم خود را بروز دهیم.
  3. خشم خود را باید با شیوه مناسب بروز دهیم.

*شیوه مناسب ابراز خشم چیست؟

*احساس خشم خود را به زبان ساده بیان کنید

*علت خشم خود را برای کودک بیان کنید.

*با اقدامات فوق روش بروز خشم را هم به کودک یاد می‌دهید.

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *