تاریخ امروزآبان 6, 1400
اصول نصیحت کردن کودکان

اصول مهم نصیحت کردن کودکان

شاید یکی از زننده‌ترین جملاتی که والدین از فرزندانشان می‌شنوند این است که “چند بار اینو میگی؟”، “خودم میدونم”، “خودم دیگه بزرگ شدم”، “من دیگه بچه نیستم”.

والدین خیلی تمایل دارند که به بچه‌هایشان مشورت بدهند، نصیحت کنند، تجارب خودشان را در اختیار آنان قرار بدهند. ولی خیلی از مواقع، بچه‌ها اصلا پذیرای این مسائل نیستند.

شاید اگر یک سری نکات در مورد نحوه نصیحت کردن یا نحوه مشورت دادن به بچه‌ها را در نظر بگیریم و بدانیم این مشکلات از کجا آمده، احیانا در تجارب بعدی خودمان بتوانیم این مشکلات را رفع کنیم.

اولین مسئله این است که با خودمان رو راست باشیم. یعنی در مسئله‌ای مشورت بدهیم و نصیحت کنیم که خودمان علم و آگاهی آن را داریم. نگوییم چون سنّ ما بیشتر است پس بیشتر می‌فهمیم. در خیلی از زمان‌ها این اتفاق نمی‌افتد. یعنی ممکن است با وجود سنّ کمترشان، بیشتر از ما یک سری مسائل را متوجه بشوند.

بعد از این، یادتان باشد به کسی یا فرزندی مشورت دهید که از شما، سابقه منفی در ذهنش شکل نگرفته است. در این زمینه هم، والدین باید مقداری خویشتن‌دار باشند. یعنی به عنوان مثال اگر دیدید فرزند شما از همسرتان حرف شنوی بهتر و بیشتری دارد یا حس بهتری نسبت به همسرتان دارد، اجازه دهید که مشورت از طریق همسرتان اتفاق بیافتد.

نکته بسیار مهم این است، زمانی که بچه‌ها عصبانی هستند، اصلا زمان خوبی برای مشورت دادن و نصیحت کردن نیست. پژوهش‌ها و تحقیقات نشان داده است زمانی که بچه‌ها عصبانی و بهم ریخته هستند، صرفا جایی از مغزشان فعال است که مربوط به خشم، عصبانیت و هیجاناتشان است و قسمت جلوی مغزشان که مربوط به استدلال و منطق می‌باشد، خاموش است. بنابراین صرفا زمانی به فرزند خود مشورت دهید که تنها و آرام است.

نکته دیگر است که وقتی شما شروع می‌کنید به مشورت دادن، اگر حس می‌کنید فرزندتان در مقابل حرف‌های شما گارد گرفته است و پذیرا نیست، همانجا مشورت دادن را قطع کنید و ادامه ندهید. دفعه بعد که قصد داشتید این صحبت را انجام دهید، نحوه گفتن شما، لحن گفتن شما و حتی موقعیت آن مکانی را دارید مشورت می‌دهید در نظر بگیرید، چرا که ممکن است زمان و مکان مناسبی نباشد. به این می‌گویند “فن تفییر عادت”.

گاهی مواقع ما بزرگترها، یک در را می‌کوبیم و وقتی باز نمی‌شود به کوبیدن در ادامه می‌دهیم. یک لحظه به این فکر کنید که ممکن است چند متر جلوتر درب دیگری باشد. ممکن است از طرف دیگر اتاق درب مناسب‌تری پیدا شود. بنابراین وقتی مشاهده کردید که یک روشی در مقابل فرزندتان کارساز نیست و جواب نمی‌دهد، روش و حتی لحنتان را تغییر دهید.

و در نهایت بدانید که مشورت و نصیحت در مورد یک موضوع، صرفا یک با دو بار اتفاق بیافتد. وقتی این نصیحت کردن و مشورت دادن بیشتر شد، در واقه بی‌ارزش می‌شود حتی اگر بهترین حرف باشد.

 

جمع بندی:

* زمانی کودک را نصیحت کنید که در آرامش است.

*زمانی که کودک عصبانی است، مشورت دادن تاثیری ندارد.

*اگر کودک در مقابل صحبت شما گارد گرفته است، نصیحت کردن را متوقف کنید.

*به لحن و نوع گفتار خود توجه داشته باشید.

*مشورت درباره یک موضوع اگر زیاد از حد باشد بی‌ارزش خواهد شد.

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *